[OS] : Take me home

posted on 03 Mar 2015 13:05 by any-poly in Oneshot-SF directory Fiction

[OS] : Take me home

Rating : PG13

Paring : TEMPG

A/N : it's tripple-drabble. That's all.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                ตาทั้งสองข้างล้าไปหมดเมื่อนาฬิกาข้างฝาบอกเวลาเกือบตีสี่ ร่างบางบิดตัวไล่ความเมื่อยล้าก่อนจะคว้าซองบุหรี่ที่เบาหวิวเพราะไม่มีบุหรี่เหลืออยู่ จียงเพิ่งนึกได้ว่าตัวเองเพิ่งจุดบุหรี่ตัวสุดท้ายไปตอนตีสาม

 

 

                ร่างบางล้มเลิกความคิดที่จะข้ามถนนไปซื้อบุหรี่ในมินิมาร์ท เหตุผลหลายเป็นข้ออ้างในการไม่ไปหานิโคตินมาเติมในร่างกาย

 

 

                อากาศข้างนอกหนาว

 

 

                ขี้เกียจเดินขึ้นๆ ลงๆ ตึก

 

 

                ไม่อยากลุกไปไหน

 

 

                ลมหายใจถูกระบายออกอย่างหนักหน่วง พร้อมๆ กับที่ใครบางคนเปิดประตูห้องอัดเข้ามา อากาศในปอดหายไปหมด ตอนที่มองสบกับตาคมกริบคู่นั้น

 

 

                “ทำไมยังไม่กลับ”

                “แล้วทำไมฮยองยังไม่กลับ”

                “จะกลับแล้ว”

 

 

                จียงพยักหน้ารับคำ ขณะที่อีกฝ่ายเดินมาดูเนื้อเพลงบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ ร่างสูงไม่พูดอะไรและโบกมือเป็นเชิงบอกลา

 

 

                มือแข็งแรงอบอุ่นเหมือนเมื่อก่อน

 

 

                ตาคมมีประกายคำถามเมื่อถูกรั้งมือไว้ ทั้งที่ไม่มีเหตุผล แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ใกล้ชิดกัน หลังจากบอกลากัน

 

 

                “มีอะไร”

                “เปล่าฮะ”

 

 

                ทั้งที่ปล่อยให้มือนั้นเป็นอิสระ แต่ตาทั้งสองข้างกลับร้อนผ่าว เมื่อหันหลังให้อีกฝ่าย

 

 

                อ้อมแขนอบอุ่นที่โอบรัดจากด้านหลัง และกลิ่นน้ำหอมที่คุ้นเคยกระทบใจอย่างรุนแรง

 

 

                “กลับบ้านได้แล้วนะ”

 

 

                เสียงทุ้มพึมพำ พร้อมริมฝีปากอุ่นที่แนบลงตรงต้นคอ

 

 

                ความรู้สึกบางอย่างระอุในใจ

 

 

                สัมผัสอบอุ่นจางหายไปกับเสียงปิดประตู

 

 

                ตาเรียวหลับลงอย่างคนหมดหวังที่กำลังหลงทาง พึมพำกับความเงียบ

 

 

                “พาผมไปด้วยไม่ได้เหรอ”

       

 

 

 

 

 

 

 

        

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

END

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Talk .... จบแล้ว สั้นมาก 5555 เพราะว่าอันนี้ตั้งใจเขียน 300 คำค่ะ เลยสั้นๆ เอามาแปะบล๊อคแก้เหงาให้ตัวเอง

ถ้าใครผ่านไปผ่านมาแวะอ่าน ก็ขอบคุณมากๆ เลยนะคะ ^^

Comment

Comment:

Tweet

แง้ๆๆ พาผมไปด้วยสิ
ต่างคนต่างคิดถึง ต่างคนต่างต้องการกันแล้วทำไม่อ่าา
กลับมารักกันสิ ไม่ได้หรอ??
ฮืมมมมม
เศร้าแปป

#6 By mintaname on 2015-03-06 16:49

หน่วงเบาๆนะคะสำหรับเรื่องนี้ แอบจุกเล็กๆ

เป็นฝ่ายบอกเลิกเขาเองแต่ดันตัดเขาไม่ขาดนะจียง

ดีแล้วสำหรับซึงฮยอน ดีแล้ว ดีแล้วจริงๆค่ะ

#3 By min (49.229.171.45|172.26.99.99, 49.229.171.45) on 2015-03-04 09:29

ไม่รู้จะอธิบายออกมายังไง
เราชอบทั้งสามร้อยคำ โดยเฉพาะตอนที่ตัวละครสองทั้งสองอยู่ด้วยกัน ยิ่งชอบในส่วนนั้น
อ่านแล้วเหมือนสัมผัสได้ถึงความสัมพันของทั้งสองในชีวิตจริง ในความรู้สึกมันสมจริงเสียจนประติดประต่อไปเล่นๆ ว่าชีวิตจริงของทั้งคู่คงไม่ต่างจากนี้เท่าไหร่นัก
ชอบมากๆ เลยค่ะ
เขียนต่ออีกนะคะ
แล้วจะติดตามอยู่ห่างๆ ต่อไปค่ะ

#2 By anonymouse reader (118.172.232.214|118.172.232.214) on 2015-03-03 21:21

ถึงจะสั้น ...แต่หน่วงมากเลยค่ะไรเตอร์
TT__TT

ขอบคุณสำหรับฟิคนะคะ
ติดตามเสมอน้า

#1 By Piim (101.108.14.56|101.108.14.56) on 2015-03-03 20:49